Hastaneye Benzeyen Ofis
Uzun vadede uzmanlar, toplumun bulaşıcı hastalıklar konusundaki artan farkındalığının; hastanelerle ortak unsurları olan yeni bir ofis tipini başlatabileceğini tahmin ediyor.
Hastaneler için ofis binaları tasarlayan ve sağlık hizmetleri iç ekipleriyle çalışan Capron, şimdi bu bilgiyi ofis alanları tasarlamaya uyguluyor. “Yol gösterici ilkelerden biri, kostik ürünler kullanarak ağır temizlemeye dayanabilecek malzemeleri seçmektir. Taş veya laminat tercihi ile doğal yağlı ahşap gibi gözenekli yüzeylerden kaçınıldığını göreceksiniz” diyor. Ayrıca, yoğun şampuanlamaya dayanabildikleri için, nem bariyeri destekli çözeltiyle boyanmış halıların kullanılmasını da beklemektedir.
Bu daha dayanıklı malzemeler, daha tanıdık alternatiflerden mutlaka daha pahalı değildir. Bu önemlidir, çünkü bu dar ekonomik zamanlarda, çok az sayıda kuruluş pahalı bir onarım için bütçeye sahip olacaktır. Capron, “Maliyet farkı büyük değil – daha çok A ve B arasında dikkatli seçim yapmakla ilgili” diyor. “Ayrıca kiracıların daha düzenli temizlik konusunda ev sahiplerinden daha fazlasını talep edeceklerini düşünüyorum.”
Ayrıca ultraviyole ışık kullanan hava filtreleme sistemleri hakkında daha fazla tartışma duymayı umuyor. “Bir UV sistemi açıkta olması gereken bir şey olmasa da – genellikle kanalların arkasına gizlenirler – şirketler, havanın da temiz olduğundan emin olmak için herkes eve gittiğinde ağır UV temizliğine bakabilir. alabileceğimiz gibi.”
Hastanelerin bir ofis malzemesi haline gelmesi muhtemel bir diğer özelliği de lavabolardır: resepsiyon ve ortak alanların bunlarla donatılmasını bekleyin. Capron, “Bir ofise veya kamusal alana girdiğinizde el yıkamanın yeni bir ritüel haline gelmesi fikrini seviyorum” diyor.
Ayrıca, dolambaçlı yolların ortadan kaldırılmasıyla ofis düzenlerinin değişmesini bekliyor. “Doktorların işi o kadar acil ve zamanları o kadar değerli ki, A noktasından B noktasına gitmenin en hızlı yolunu bulacaklar. Biz de A’dan B’ye çok doğrudan bir şekilde gitmeye odaklanacağız ve yol boyunca neye dokunduğumuzun bilincinde.”
Kişisel düzenlemeye karşı gizlilik
Ortaya çıkabilecek başka bir kavram da ‘temassız ofis’tir – uzmanların öngördüğü bir şey, bunu karşılayabilen kuruluşlar arasında yaygınlaşabilir.
Örneğin, çalışanlar asansöre veya personel kahve makinesine komut göndermek için akıllı telefonlarını kullanarak ortak düğmelere basma ihtiyacını ortadan kaldırabilir (aslında Perkins ve Will’in yeni ofislerinde böyle bir kahve makinesi var). Konferans odaları, aydınlatmayı, işitsel ve görsel ekipmanı kontrol etmek için sesle etkinleştirilen teknolojilerle donatılabilir. Kapılardan geçmek veya tuvaleti sifonu çekmek basit bir dalga gerektirirken, ofis mutfaklarındaki self servis geçmişin bir kalıntısı haline gelebilir, bunun yerini otomasyon veya özel bir sunucu alabilir.
Şirketlerin hasta çalışanları daha agresif bir şekilde izleyebileceği fikri de var. Bir olasılık, vücut sıcaklıklarını izlemek için masaların altına sensörler yerleştirmek ve birinin ateşi olduğunda bir tesis yöneticisinin uyarılmasıdır. De Plazaola, “Bu tür bir teknoloji zaten var ve entegre edilmesi zor olmayacak” diyor. “Ancak büyük gizlilik sorunlarını gündeme getiriyor. İK ve hukuk departmanlarının, bunun izlenecek doğru yol olup olmadığını tartması gerekecek.”