Yeni Nesnellik Akımı
Yeni Nesnellik, 1920’lerde Alman sanatında dışavurumculuğa karşı bir tepki olarak ortaya çıkan bir hareketti. Terim, Mannheim’daki Kunsthalle’nin müdürü Gustav Friedrich Hartlaub tarafından 1925’te post-ekspresyonist bir ruhla çalışan sanatçıları sergilemek için düzenlenen bir sanat sergisinin başlığı olarak kullandı. Max Beckmann, Otto Dix ve George Grosz’un da aralarında bulunduğu bu sanatçılar, dışavurumcuların kişisel katılımını ve romantik özlemlerini reddettiği için, Weimar entelektüelleri genel olarak kamusal işbirliği, katılım ve romantik idealizmin reddi için silah çağrısı yaptı.
Yeni Nesnellik, Weimar Almanya’daki kamusal yaşamın ve buna uyum sağlamak için yaratılan sanat, edebiyat, müzik ve mimarinin tutumunu karakterize etmek için kullanılan bir terimdir. dünyayla pratik ilişki – Almanlar tarafından özünde Amerikan olarak anlaşılan tüm ticari bir tutum: “Neue Sachlichkeit, Amerikancılıktır, amaç kültü, zor gerçek, işlevsel çalışma eğilimi, profesyonel vicdan ve kullanışlılık”
Öneri İçerik: Almanya Mimarisi
Esasen Alman resmindeki bir eğilimi tarif etmesine rağmen, terim kendi başına bir hayat sürdü ve Weimar Almanya’daki kamusal yaşamın tavrını ve buna uyum sağlamak için yaratılan sanat, edebiyat, müzik ve mimariyi karakterize etmeye başladı. Felsefi bir nesnellik hedefinden ziyade, dünyayla pratik bir ilişkiye -Almanlar tarafından özünde Amerikalı olarak anlaşılan, tamamen ticari bir tutuma- doğru bir dönüş anlamına geliyordu.
Hareket esasen 1933’te Weimar Cumhuriyeti’nin çöküşü ve Nazilerin iktidara yükselişiyle sona erdi.
Mimari Yansıması
Resim ve edebiyatta olduğu gibi mimarlıkta da Yeni Nesnellik, 1920’lerin başındaki Weimar kültüründeki geçiş yıllarına ait Alman çalışmalarını, Ekspresyonist mimarinin üslup aşırılıklarına ve ulusal ruh halindeki değişime doğrudan bir tepki olarak tanımlar. Bruno Taut, Erich Mendelsohn ve Hans Poelzig gibi mimarlar, Yeni Nesnellik’in Almanya’da Neues Bauen (“Yeni Bina”) olarak bilinen, doğrudan, işlevsel açıdan düşünülmüş, gerçekçi inşaat yaklaşımına yöneldiler. Dawes planının kabulü ile Nazilerin yükselişi arasındaki kısa dönemde gelişen Neues Bauen hareketi, Weissenhof Estate gibi halka açık sergileri, Taut ve Ernst May’in devasa kentsel planlama ve toplu konut projelerini ve etkili deneyleri kapsıyordu. Bu nedenle Avrupa’da yeni nesnellik akımına ait çok sayıda mimari örnek görebiliriz.
Öneri İçerik: Dekonstrüktivizm Nedir?